 |
De Kerstboem
Humor | Korte verhalen
|
22 December 2009 | 14:25:06
|
De kerstboem.Kerstvertelling geschreven door TheoThl.
De kerst nadert, ruim een week nog
De sneew valt gestaag neer op de nabije heuvels.
Het is echt guur weer buiten, waar normaal altijd
een vrolijk warm zonnetje schijnt rond deze tijd.
Janus een verwoed knutsellaar en trotse vader van twee kinderen,
loopt zich te vervelen en dat gebeurt bijna nooit, maar als dat zo is, loopt hij maar op en neer en is overal waar hij niet moet zijn.
"Zou je niet eens voor een kerstboom zorgen, zei zijn vrouw.Ik ga straks even winkelen voor de feestdagen,
denk je erom dat Jantje graag een eigen boompje op zijn kamer wil hebben".
Janus was meteen een en al activiteit, had hij van zijn schoonmoeder niet een nieuwe kettingzaag gekregen met Sint Nicolaas? Weg met die handzaag, waarmee hij elk jaar een grote ondertak van een dikke spar zaagde. Dit jaar zou hij drie takken nemen en deze aan de onderzijde bij elkaar binden met ijzerdraad, daarna in een grote emmer maaszand zetten, dan zag je de draden toch niet meer.
Zo kun je de takken water geven en de naalden vallen niet zo gauw uit.
Hij haalde de nieuwe kettingzaag uit de veel te grote doos, pakte een verlengsnoer, want die halve meter kabel die eraan zat vond Janus aan de korte kant.
Zijn bomen stonden immers in de tuin en niet op een halve meter van een stopkontakt in de kamer!
Alhoewel zijn creatie daar wél moest komen staan.
Snel trekt hij de iets te grote werkschoenen en de stevige handschoenen die nog glimmend in de zelfde doos zaten aan.
Nou zijn schoonmoeder had goed gezorgd.
Waaraan hij dat te danken had kon hij zich niet zo gauw herinneren.
In de tuin gekomen zocht hij een mooie boom uit, deze was wel vijf meter lang en had mooie grote volle ondertakken,
Daar zou hij zijn nieuwe zaag eens op uitproberen.
Hij zette de ketting vlak naast de tak tegen de bast van de boom,
ja, hij wist hoe het moest, daar was geen handleiding voor nodig.
Zo, nu de twee knoppen in drukken ... en .. niets.
Dan toch maar even de handleiding! Aaa de beveiligings knop, die moest eerst ingedrukt worden.
Daar gierde de zaag die een heel eind van de boomschors weg haalde,
De spanen vlogen in het rond, Janus probeerde nog wat te corrigeren
en raakte toen zijn nieuwe schoen. Een vonkenregen was het gevolg.... van schrik liet hij de schakelaar los.
Hij keek, "nee, dat is niet waar, een hele reep eruit"! Glimmend ijzer zag hij
en daaronder de nagel van zijn grote teen, nog helemaal gaaf onder de opening.
Maar de tak zat nog. "Die boom kan zo niet meer groeien oordeelde Janus:" Te veel beschadigd!"
"Dan neem ik voor één keer maar eens een hele boom",dacht hij,
"er worden er toch in een week honderdduizenden afgezaagd, maar ik moet wel opletten met die open schoen".
Even later viel met krakend geluid de boom, Janus had het goed bekeken,
de boom was gevallen zoals hij dat wilde, precies langs de waslijn af, toch hing de boom nog een beetje in de lucht.
Tot zijn schrik zag hij dat hij die morgen vergeten was de fiets van zijn schoonmoeder
met de auto bij haar thuis te brengen.
De fiets was nu een soort oude oma reesfiets geworden met ronde stangen, een zeer ver doorhangend stuur en één trapper, de andere lag zwaar gekneusd wat verderopin het zand.
Als ze maar niet wéér boos op hem zou worden.
Voor de kerst zou hij zeker maar niet over de fiets praten, daarna zou hij wel zien. Op het moment had hij andere zorgen.
Gelukkig was Janus nogal sterk. Hij sleurde de boom door de voordeur naar binnen, dan was hij immers meteen in de goede kamer.
Hij zag meteen dat de kerstboom veel te groot was en riep Jorda, zijn vrouw, maar zij was reeds winkelen. Uit ervaring wist Janus dat ze voorlopig nog niet terug zou komen.
Hij ging de zaak opmeten en ontdekte dat de oplossing eenvoudig zou zijn; de kamer was twee meter veertig hoog plus twintig centimeter van de balklaag,plus twee meter veertig van de bovenliggende kamer van Jantje.
De diameter van de boom was twee meter, op twee meter veertig hoogte. Een gaatje van een meter zestig in het vierkant zou maar één doorgezaagde balk betekenen.ze lagen immers tachtig centimeter uit elkaar.
Op meer werk zat Janus niet te kijken, maar eens lekker kunnen zagen dat had wel iets.
Hij dacht:"als ik van bovenuit werk, gaat het een stuk makkelijker dan boven mijn hoofd in de woonkamer."
Hij mocht er niet aan denken dat zoiets als met de schoen zich dan zou herhalen boven zijn hoofd werkend! Nee vanuit de slaapkamer ging het het beste. Hij keek op Jantjes kamer," ja tegen over zijn bed en naast zijn bureautje zou het best kunnen. De balk waar ik door zal moeten zagen kom ik vanzelf wel tegen onder het zagen". Hij zette zijn zaag op het linoléum en deze ging er doorheen als koek, zo goed mogelijk volgde hij de aftekening die hij vooraf zogvuldig had aangebracht, dan ging het zagen wat moeilijker, de zaag leek wat te klemmen om plots weer vooruit te schieten,
"Plop" ging het en even dacht Janus dat hij samen met de zolder naar beneden zou vallen, maar het viel mee, wel voelde hij de zolder wat wiebelen en zakken.
"Dat is niks", dacht Janus en hij zaagde tot het hele afgetekende stuk naar beneden viel Dat gaf even een enorme klap en stof!. Knap werk met zo'n zaag dacht Janus.
Door het gat zag hij dat de poten van de eettafel lagen uitgeklapt en zijn stoelen minder poten hadden dan voorheen. Dat was even schrikken maar zo was er meteen plaats gemaakt om de boom neer te zetten toch? In een uur had hij de puinhoop tot nuttig brandhout gezaagd voor de openhaard, toen hij de laatste poot had doorgezaagd ging zijn Black en Dekker vreemd ruiken naar gesmolten plastik en gaf alleen het goede hoemende geluid, maar de ketting bewoog niet meer, wel werd de rookwolk onrustwekkend groter, snel liet hij de knop los. Na het werk zou hij hem wel openschroeven en een kijkje erin nemen. De boel werd gestofzuigd en de boom in een van de grootste emmers gezet die hij kon vinden.
De kerstboom ging gemakkelijk door de opening in het plafond, heel even duwen maar. Omdat de boom niet recht bleef staan had Janus de wat doorgezakte zolder bij de doorgezaagde balk een beetje opgetilt en een tienduimer door de boomstam in de balk geslagen.
Dat had veel lawaai gemaakt maar de boom stond nu stevig.
Bovendien zakte de zolder niet telkens door als je op Jantjes slaapkamer kwam.
De zolder liep wel iets af naar de boom, Jan vond dat niet erg want een boom heeft water nodig!
Als Jantje toevallig nog eens in bed plaste was dat zo minder erg vond Janus. De boom zou zo automatisch groen blijven de komende dagen. Nu eerst maar even de verlichting erin. Toen Jan de slinger met lampjes liet branden was dat amper te zien in de grote boom.
Snel kocht Janus er tien bij, juist om de hoek. Decoreerd U ook etalages voor winkels meneer? vroeg de winkeljuffrouw en of hij die" boem" gehoord en de dreun gevoeld had die erop volgde een uurtje geleden "nee" zei Janus ik was aan het werk, en daar was lawaai genoeg.
Vreemd zo'n boem zei de winkeljuf. Het zal een vroege kerstboem zijn zei Janus de deur zoekend en haar fijne dagen toewensend Met de tien slingers had Janus geen problemen, het ergste was de verpakking, het uitpakken zat hem altijd tegen. Het leek wel of het moois er eigenlijk in moest blijven, of kapot moest gaan voor het gebruik.
Eenmaal uitgepakt, ging hij ermee naar boven en om niet te veel kabels in zicht te hebben nam hij een verlengsnoertje met een vijfvoudigstopkontact. Prikte alle tien de stekkertjes erin die hij aan het eind van ieder lichtsnoer kon vinden, waarna hij het vijfvoudigestopkontakt boven in de boom vastmaakte. Vervolgens liet hij aan alle zijden van de boom de lichtsnoeren naar beneden vallen. Op deze manier waren ze prachtig verdeeld over de hele boom en stak de stekker in het stopkontakt. Daarna nam hij beneden een zelfde vijfvoudige kontaktstopnoer en stak ook daar weer alle tien de stekkertjes in. Daarna deed hij beneden de stekker in het kontakt en "brande" flink zijn vingers aan de stekker beneden toen hij die oppakte, Hij schreeuwde enkele woorden die echt niet onder een nieuwe kerstboom thuishoren. Stak hem daarna wantrouwend in de wandkontaktdoos en alle lampjes gingen branden. Dat had hij niet verwacht. Je ziet wel zei Janus in zichzelf, het geluk is niet alleen met de dommen.
Vervolgens ging hij de hele boom vol hangen met ballen in alle kleuren, groot en klein en kerstmannetjes. Prachtig werd dat.Plotseling herinnerde hij zich dat ze een hele grote kerstman hadden, zo een aan n' lang touw.
Na even zoeken was hij gevonden. Het ene touweinde werd aan het nog vrijzijnd balkeind getimmerd . Dat kwam mooi tot zijn recht zo. Jammer dat de kerstman nu juist op zijn kop naar beneden kwam langs het touw. Waarschijnlijk was de kerstman helemaal klaar boven met cadeaux neerzetten. Net zoals Janus, die besloot dat de kerstboom nu helemaal af was.Tevreden nam Janus een heerlijk biertje ,om zo met een echt kerstgevoel te wachten tot zijn Jorda thuis kwam.
Nog nooit had hij zijn vrouwtje zo verrast voor de Kerst.
 Vrolijk kerstfeest en
Een gelukkig Nieuwjaar.
Theo Thl.
De sneeuw viel gestaag.
Later in de avond ook in het dal.......Ik naderde het huis van Jorda en Janus, en zag van verre door zijn raam dat de lichtjes in de kerstboom al branden.
Ik was uitgenodigd voor het kerstwaken.
Bij het huis aangekomen zag ik een grote half besneeuwde doos staan in de verse sneeuw.
Black & Dekker, Confortable" stond erop in grote letters!
De doosflappen stonden half open alsof het deurtjes waren......,
een heel dik aangekleede man zat erin ........Janus!!! en hij bibberde..........Een kettingzaag stak een eindje van hem vandaan schuin in de grond. de stekker bengelde lichtbesneewd heen en weer in de wind..........er hing een vreemde geur, een nieuwsoort geurstokje dacht ik.....
Wat er gebeurd is en of hij diezelfde avond nog binnen mocht, vertel ik wel eens een andere keer.
22120914120528THL auteursrechten voorbehouden volgens de wet |
|
|
|
|
Mogelijk menselijke oorsprong deel6
Spiritualiteit | Mogelijk menselijke oorsprong
|
09 Juni 2009 | 23:27:16
|
Mogelijk menselijke oorsprong deel 6,
Een visie van Thl.
Lang zat ik te lezen, zaken die ik al veel eerder had willen weten. Alles kon je eenvoudig met een vingertik te voorschijn toveren op het scherm. Elk geschrift was weer een nieuwe ervaring rijker. Hoeveel tijd er verstreken was weet ik niet. Was het een seconde, of een eeuwigheid? Een ding was zeker, duidelijk werd tussen de regels door uitgelegd dat het zichzelf scheppende uit het ongekende, plaatsvond door vorming en evolutie van de ontstane materie en dat straling een specifieke rol speelde. Denk aan de mogelijkheid van het elektron dat zowel deeltje(foton) als golfbeweging kan zijn, naar gelang zijn van buitenaf verkregen versnelling in het atoom. Ook bij andere atomairedeeltjes vind men zulke verschijnselen. Geen wonder dat men gespannen naar resultaten van de grote deeltjesversneller uitkijkt op de aarde dit moment. In de stof om deze te kunnen combineren speelt instraling en ioniseren de scheppende rol om ingewikkelde structuren te construeren.
Alles in de levende stof werkt op dit principe. Dat maakt tevens duidelijk waarom positief geïoniseerde fijnstoffen recombineren met cellen in ons lichaam en ons een vermoeiend gevoel geven na blootstelling daaraan. BvB uitlaat gassen van onze auto. Er moet dan nodig "gerepareerd" worden. Negatieve ladingen zoals na een onweer doen mens en dier goed. Ze laten ons om die reden dieper en makkelijker ademhalen.
Alle ontstane elementen die wij kennen en niet kennen in de wereld die ons omgeeft zijn ontstaan uit die ene bron ( het ongekende) en hebben elk op zich verschillende structuren in zich die gebonden zijn aan hun temperatuur en elektrische geleidingsvermogen, waardoor de mogelijkheden die zij hebben in de stof beperkt en bepaald zijn. Juist door hun samenwerking komen ze tot uitzonderlijke resultaten die zij , als ze tot de ingewikkeldste levensvorm gekomen zijn die zich zelf bewust is, deze kunnen overzien.
Een en ander duurt voor menselijke begrippen milliarden jaren, Voor " Het Ongekende" verstrijkt geen tijd, er is immers geen bewustzijn op hoog niveau dat waarneemt aanwezig. Lang voor onze tijd zijn er reeds vormen van leven, zelfs al voor het verschijnen van de mens op deze aarde kan elders in de ruimte al een zichzelf bewust wezen tot ontwikkeling zijn gekomen, zoals hier op deze vijfde planeet waar ik nu mag vertoeven.......voor een beeldscherm in een vreemde maar toch steeds vertrouwdere omgeving. Tersluiks kijk ik naar iets verderop zittende gestaltes die allen druk bezig zijn. Schijnbaar verdiept in dat, wat zich voor hen op hun scherm bevind....
Wordt vervolgd.
9060919Thl Auteursrechten voorbehouden volgens de wet
|
|
|
|
Mogelijk menselijke oorsprong,vervolg 5
Spiritualiteit | Medische tips
|
25 September 2007 | 10:04:03
|
De mogelijk menselijke oorsprong 5 Een visie van Thl.
Verrast keek ik naar het indrukwekkende beeld met al zijn detaills.
Aan de linkerkant van het scherm stonden nummers een tot honderd in sierlijke cijfers.
Mijn hand ging naar de aarde en haar satelliet om die aan te raken, die vlak voor me was onder handbereik.
Ik wreef over het scherm en de aarde werd een heel stuk groter, ik herhaalde het en en weldra vulde hij het hele scherm.
Tot mijn verbazing zag ik dat er slechts één groot continent was, dat aan de achterzijde uit het zicht verdween, omgeven door water.
Aan de bovenzijde was ook heuvelachtig land met een werkende vulkaan erop, de lava stroomde goed zichtbaar als een rivier uit zijn kraters
Een eiland met een flinke strook zee gescheiden van het gebied dat in het midden lag. Zag ik hier een gekantelde aarde?
De noordpool is immers een afsmeltende ijszee op de bovenkant van de aarde dit moment!
Ik kreeg een idee, ik zou dat eerste nummer boven aan het scherm aan gaan raken.
Toen ik dat dacht, ging mijn zetel omhoog en makkelijk kon ik mijn vinger op de 1 aan de linkerbovenkant van het scherm aanraken.
Er opende zich een venster in een kleur in harmonie met de achtergrond
en met open mond van interessen las ik de volgende tekst:
Het Ongekende.
Heel, heel lang geleden,
voor de tijd, toen de dingen nog geen volgorde kenden, in het niets, middelpunt van de eerste oorzaak, vormloos, grenzeloos, eeuwig, ongeboren noch sterfelijk,
alles dat zal zijn, dat is, en dat ooit was.
Datgene waarin de kiem van het licht besloten lag ontwaakte uit een diepe droomloze slaap.
De eerste volle eendimensionale ademstocht wekte daarmee de zeven scheppers van zijn éne essentie, zeven in manifestatie, in de uitgeblazen oerzee,
in een daarvòòr niet bestaande lengte en breedte.
Er was geen ruimte, want er was niets dat kon overzien.
Er was geen tijd, want er was niets dat gebeurtenissen in volgorde waarnam.
Er was alleen de schepper zeven-in-een: één essentie zeven in manifestatie voortkomend uit Het Ongekende.
Drie scheppers bleven in het midden der oerzee vergaderd, vier gingen door de ademstocht elk naar een van de vier windstreken.
Zij verbleven daar onder de invloed der ene essentie, evenzo als de overige drie in het midden.
Elk van de scheppers probeerde zich te vestigen en een wereld te scheppen, op soortgelijke wijze, maar van uit hun eigen geaardheid der kleur van de gescheidde kracht.
Doch het lukte zelfs de drie in het middelpunt samengaande niet te scheppen.
Zo dreven ze als vonken van de duisternis in een gelijkmatige chaos te midden van de oerzee.
Toen de vier zich in het middelpunt bij de drie samengeklitte vergaderden, verbaasde schepper zeven-in-een zich erover dat ze onafhankelijk geprobeerd hadden een wereld te scheppen, maar niet geslaagd waren.
Zeven-in-een nu, schiepen samen met elkaar en met gelijke kracht, doch elk naar eigen geaardheid en zie,
een groenblauw licht beroerde de chaos der oerzee en maakte deze tot vurige stof, dewelke zich afscheide van de donkere stof.
Er was enkel stilte, want er was niets dat een geluidsgolf kon dragen of waarnemen.
De scheppers nu ordende de vurige stof en balde ze samen tot kogels van vuur.
De warme kogels maakte ze koel en de koelere vochtig.
De koele- en de vochtige- zette ze in beweging om de vurige hete kogels. en zo werd de stoffelijke driedimensionale wereld gemanifesteerd.
Er was geen hemel, want er was niets dat waar kon nemen.
Er was geen tijd , want er was niets dat gebeurtenissen in volgorde waarnam.
Zò werkten de scheppers zeven-in-een door van de ene tot de andere schemering:
Ze scheiden de wateren die onder waren van de wateren die boven waren en maakte zo het uitspansel,
waardoor de lichten boven het uitspansel zichtbaar werden en zo door beweging dag en nacht veroorzaakten.
Door inwerking van zijn krachten liet schepper zeven-in-een de zwarte aarde der rotsen verschijnen, en verpulveren tot vruchtbare aarde,
door de verheffing der bergen werd het water op enkele plaatsen verzameld waardoor de zeeën ontstonden.
Dan bracht schepper zeven-in-een, door zijn ongekende mogelijkheden het groenleven en leven tot de wateren.,waarvan het groenleven zich eveneens op de zandvlakte vestigde en vruchtdragende planten en bomen voortbracht aanpassend aan zijn omgeving en zaaddragend naar de ontstane soort en geaardheid.
Het leven werd tot vissen en waterdieren, zodat de wateren wemelden van allerlei soorten de welke zich voortplanten naar hun soort en de omstandigheden,
zich daarna afscheidend van het water om aan land te gaan hun evolutie volgend,
volgens de meegekregen mogelijkheden en zich elk vermeerderend naar zijn eigen soort en standigheden.
Aldus werkte schepper zeven-in-een, van de ene ochtend tot de andere, uit de krachten en mogelijkheden van het Ongekende.
Zo openbaarde schepper zeven-in-een de vierde dimensie, dewelke de derde doordringt en onzichtbaar werkzaam is, als "leven" in de stof.
Toen ruste schepper zeven-in-een:
Eén Essentie Zeven In Manifestatie
en daalde af naar de schitterende planeet aarde om er de mensen te worden.
EEZIM overzag alles wat geschapen was en zag dat het goed was.
Als kroon op de schepping door zijn afdaling als mens, plaatste EEZIM de levensboom op aarde,
waarvan de wortelen van uit de stof de "zijnsvorm"
en de vormgeving, of te wel"bezieling" , (leven bevattende vormen opbouwden), als stam,takken en bladeren in de stoffelijke wereld,
waarvan de kroon tot geest als "belevingsvorm" werd van de stoffelijke wereld,
dewelke reikte tot aan het ongekende: EEZIM
en zo werd de vijfde dimensie geschapen.
De dimensie waarin alle werelden zich op een zelfde moment manifesteren,
zonder dat deze stoffelijk op dezelfde manier kunnen worden waargenomen door een persoonlijkheid. die men ego noemt.
Alle interne geestelijke waarnemingen echter, zouden in de stof gematerialiseerd kunnen worden, als deze mogelijkheid binnen de mogelijkheden van die stof gelegen is.
Een harmonische wereld zal zich echter altijd alleen vanuit de éénheid in verdeeldheid manifesteren.
Toen de zon door het wolkendek brak onder een van de talrijke regenval perioden op de schitterende groene en bloeiende aarde
en vanuit een niet te benaderen punt een teken aan de hemel oplichte ten dele diens kromming volgend als een zevenkleurige boog, ontspringend uit het kleurloze van de hemel,
was dat als universeel symbool van EEZIM, dat blijft bestaan zolang er mensen zijn op aarde, als bevestiging van zijn afdaling als mens op aarde.
Naar zijn beeld en gelijkenis:
Een Essentie Zeven In Manifestatie................
EEMIM. Een Essentie Millioenen In Manifestatie.........
.EEZIM, de immanent geworden schepper in de mens.
Door de vele duizenden jaren heen vertellen wijze ouders, als overlevering het scheppingsverhaal aan hun kinderen,
allen ongeveer het zelfde, maar elk naar zijn eigen geaardheid en vervormd door de tand des tijds.
Samen nog intact voor het metafysisch oog...........
THL050206777 auteursrechten voorehouden volgens de wet Wordt vervolgd |
|
|
|
Mogelijk menselijke oorsprong vervolg 4
Spiritualiteit
|
05 Juli 2007 | 23:11:32
|
Een mogelijk menselijke oorsprong 4
Een visie de Thl
Ik liep op de wand toe en voelde voor de zekerheid of deze wel weerstand bood aan mijn hand
en duwde iets steviger tegen de wand, maar wat ik verwachtte gebeurde niet.
Mijn hand ging niet door de wand heen! Toch was ik door een muur heen gelopen!
Zou het iets met snelheid te malken hebben, aarzelend haalde ik uit en m' hand en onderarm verdween door de wand heen.
Tot mijn ontsteltenis zat die ook muurvast, ik kreeg er geen beweging meer in. Een gek gezicht en een angstig gevoel gaf dat.
Met de moet der wanhoop zetten ik een stap achteruit voor zover m'n arm dat toeliet en wierp me tegen de wand.....
Even ging een grijze mist door me heen, daarna keek ik in een ruimte gevuld met vijf grote beeldschermen waarvoor konfortabele stoelen stonden.
In drie ervan zaten de wezens die juist voor me waren binnen gegaan.
Er waren nog twee plaatsen vrij een in een andere hoek en een in het midden van de hal.
Ik ging op de zetel voor een scherm zitten, om te ondekken dat ik er beter op kon gaan staan
als ik iets wilde zien op het scherm en iets wilde proberen te bedienen, doch er was niets om te bedienen!
Toen ik dan toch maar ging zitten, kwam de stoel in beweging en bleef op de juiste hoogte voor het scherm stil staan.
Het scherm lichte op en er verscheen een kipperende helm met dopjes en kabeltjes er aan met een hoofd eronder.
ik keek rond me heen en zag zo een helm vlak onder handbereik liggen .Ik zetten hem op......
Op het scherm verdween het hoofd en op zij van de helm en er boven verschenen gegolfde streepjes,
en een hand die van de boven gegolfstreepjes naar de op oorhoogte gegolfde streepjes ging.
Ik raakte met mijn hand de rechtergroep golfjes aan.... en ik hoorde een stem.. maar dat was als chinees voor mij.
Een onbegrijpelijk gebrabbel stroomde mijn oren in. Ik besloot op de bovenliggende golfjes te tikken met m'n vinger.
Het geluid stopte, en aan de rechterkant op het scherm begon een soort wenteltrapje te groeien met mooi gekleurde treden.
Aan de linker kant verscheen een bloem.. een boom, een insekt, een scala van dingen die ik dacht te herkennen en volgden met mijn gedachten
en het wenteltrapje groeide gestaag...
Dan verschenen er tekens, waartussen duidelijk letters en leestekens.
Hoeveel tijd er verstreken was weet ik niet, ik was geboeid door wat er verscheen op het scherm en volgde dat.
Er stonden intussen zeven wenteltrapjes die rijkten tot aan de bovenkant van het scherm in indrukwekkende kleurschakeringen.
Elk trede was opgebouwd uit andere gekleurde vertikale streepjes, die samen het gekleurde lijntje van een trede vormden.
Plots werden de rijen van boven naar beneden afgebroken tot alles verdwenen was en er kwam geruis in de helm, geluid!
Het scherm werd hel wit en het wit trok zich samen naar het midden tot de grootte van een tennis bal.... en er omheen stonden een negen tal gekleurde bollen...
De derde, dat kon niet missen, een bol als een blauwe-wit gevlamde glazen knikker, met er vlak bij een klein bleek geel bolletje....
Dat was de Aarde met haar sateliet de maan ....... Wordt vervolgd 770721Thl
|
|
|
|
De mogelijk menselijke oorsprong vervolg 3
Spiritualiteit
|
05 April 2007 | 13:45:25
|
|
Een mogelijk menselijke oorsprong 3
Een visie de Thl
Lang bleef ik niet in deze toestand, daar was geen tijd voor.
Een licht gezoen deed me omkijken en ..achter me uit de geopende muur kwamen drie reusachtige, eenvoudig doch sierlijk gekeedde figuren op me af.
Ze deden me denken aan elfen uit sprookjes, maar dan in wat overmaatse afmetingen.
Ik stond midden op de doorgang, en leek even door de grond te zakken.
Ze spraken voor mij onverstaanbaar met elkaar en maakten gebaren naar het water alsof ze mij helemaal niet zagen.
Ik wilde me snel uit de voeten maken, maar kreeg van schrik geen voet in beweging, een botsing was niet te vermijden.
Plotseling werd het violet rose-rood voor de ogen, het was als of ik door een sneeuwwolk van kleuren ging, kleine vlokjes van allerlei vorm en kleur.
Een gevoel van welzijn ging tevens door me heen, iets zoals wanneer je zomaar om niets, plotseling geluk kunt voelen,
kijkend naar een simple bloem waar je voor zit te dromen.Het geluk duurde maar één pas.
De kleur flinters werden kleiner en doorlichtender en ik zag de wezens die me voorbij waren gegaan achter me lopen in de richting van het water,
Met nog trillende benen, besloot ik ze te volgen. Wat kon me gebeuren, voor hen was ik schijnbaar onzichtbaar!
Ondanks mijn verbazing over het gebeurde was ik heel blij en vooral gerust gesteld.
Naar gelang ik langs een kronkelpad afdaalde naar het water, rees de heerlijke geur van een weelderige plantengroei der prieeltjes langs me op.
Het was de ronding van de stad die nu van uit een andere hoek zichtbaar werd. Een naar achterwijkende zee van bloemen en planten opgaande paden en prieeltjes in een grote halve cirkel verdwijnend in de verte van het park.
De drie wezens bleken een wandeling te maken en al volgend genoot ik van de natuur, mijn oren hadden hun handen vol om alle deuntjes van vogels te volgen, ook kleine gronddieren liepen rustig en onverstoorbaar over het pad.
Vvrrrrt...... daar vloog een vogel door me heen terwijl ik hem wilde ontwijken
en stoorde mijn gedachten even met een spoor van kleurrijke vlokjes in vele vormen en kleuren die als een sneltrein door me heen gingen.
Langzaam aan begon ik me wat moe te voelen, het lopen leek meer inspanning te vragen dan normaal. Wat verder weg begon zich een gebouw af te tekenen in het park dat nu lanzaam overging in een bos. Boven de bomen rezen reusachtige muren op met een ronde welvende vorm een eind verderop verbonden door een muur met een tweede welving, deze kregen wat hoger de vorm van een toren.
Helemaal bovenaan daarop schitterden twee grote glanzende bollen,die als koepels over de torens stonden.
Na nog een tijdje lopen alsof er lood in m'n schoenen zat, stonden we voor een hoge gladde muur. Een van de drie wezens deed een grote opening in de muur onstaan en ze liepen naar binnen, ik wilde volgen, maar de deur sloot zich al en ik liep er tegen aan half in de ingang.
Een grijze mist trok door me heen, en even daarna was ik in een grote defus verlichtte hal en zag nog juist de drie wezens door een zich weer sluitende opening in de wand verdwijnen.
Op de wand was gelukkig een teken zichtbaar, drie pijltjes die naar boven wezen............... Wordt vervolgd 540719Thl
|
|
|
|
De mogelijk menselijke oorsprong vervolg 2
Spiritualiteit
|
16 Maart 2007 | 21:47:47
|
|
DE MOGELIJK MENSELIJKE OORSPRONG 2
Een visie de Thl.
Met een lichte schok zette het toestel zich op zijn plaats. Het gezoem van de motoren bleef op een kleine hapering na doorklinken. Rondkijkend in de cabine waar ik zat zag ik een soort paneel, er stond een buisvormige afbeelding op met daar een bol bovenop, in de buis stonden vijf v 's omlaag afgebeeld die omcirkelt waren, ernaast stond eenzelfde afbeelding doch met de pijl omhoog in de cirkel.
Ik besloot op de onderste v omlaag in de cirkel te drukken. Een licht gezoem en de wand opende zich, ik ging de kleine ruimte binnen met de gedachten dat het een soort lift zou zijn. De deur sloot zich toen ik in het midden van de kleine ruimte stond, even later opende zich de deur weer en ik kon een gang in lopen.Op goed geluk ging ik rechts af, ik had immers geen bepaald doel.
De wanden waren van een zacht glanzend groen materiaal en de bovenzijde die rond was, straalde een diffuse melkkleurig licht uit dat ruim voldoende was om alles goed te kunnen zien, het was echter eentonig op de ronde cirkel symbooljes na, die dan weer eens naar boven, naar beneden en rechtvooruit of tegengesteld afgebeeld waren.
Na wel een kwartier lopen besloot ik na lang twijfelen op een van de pijlknoppen die omhoog wezen te drukken.
De wand opende zich ik ging naar binnen.
Een licht gezoem en ik stond even later in een soort tuinhuisje met zicht op een groot water tussen bomen en bloeiende struiken. Tot mijn verbazing zag ik wezens lopen langs de waterkant, ik bedacht me wel even voor ik naar het water liep.
De wezens die ik zag deden me wel wat schrikken eerlijk gezegd, ze waren slordig geschat zo een twee en een half a drie meter lang, ik wist niet wat ik daar mee aan moest en bleef verstomd staan kijken.
502O713ThlAuteursrechten voorbehouden volgens de wet |
|
|
|
De mogelijk menselijke oorsprong
Spiritualiteit | Medische tips
|
01 Maart 2007 | 22:01:41
|
|
de Mogelijk Menselijke Oorsprong.
Een visie van THL
In mijn poëzie-logjes en metafysica benaderingen heb ik het steeds over de Kosmische Creatieve krachten,
of de Statische Intelligentie in de Materie. je kunt het ook de kosmische God noemen.
Dit alles zijn slechts klankreeksen uit onze taal voor een aanduiding van een bovenzinnelijk object, dat verstandelijk moeilijk zuiver te benaderen is.
Deze keer echter wil ik een studie doen over de mogelijke afkomst en verschijning van de moderne mens op deze aarde.
Ik refereer me aan oude geschriften en hypothese gedeeltelijk in mythe bewaard gebleven
waarvan sommigen na eeuwen pas zijn terug gevonden, of verhalen, ontcijferd en vertaald van oeroude kleitabletten gevonden door archeologen.
Ook maak ik gebruik van moderne astronomische kennis, zaken uit oude astrologie(waaruit onze astronomie is voortgekomen en waar van we de eeuwen oude Namen der sterrenstelsels en hun indelingen aan ontlenen).
Op geheel eigen wijze ga ik hier een mogelijke gebeurtenis opschrijven.
Tussen de planeten mars en Jupiter bevind zich op de dag van vandaag een gordel van ruimte puin. We noemen dat de asteroïdengordel, het zijn grote brokstukken materie die nog niet echt nader onderzocht zijn. Onze ruimtevaart techniek is op dit moment nog in een zeer primitief stadium, ik zou het willen vergelijken met de begin tijd van onze experimentele radio. Het tijdperk van de "kristal ontvanger" is juist achter de rug: de eerste radiolampen zie het daglicht, primitieve grote glazenbollen die op de toen ook nog primitieve eerste philips gloeilampen leken. We waren er ontzettend trots op en met de eerste vonkzenders werd een flinke afstand overbrugd, honderden kilometers, echter alleen morse code was mogelijk, die bestond uit lange en korte impulsen. Zo kon je een alfabet samenstellen en met elkaar communiceren op de lange afstand, zonder draad er tussen.
We hebben het nu over de jaren begin 1900. De eerste luidspreker kwam in 1930.Het duurde wel tot 1980 tot er volwaardige spullen waren.
In de ruimtevaart hebben we nu de eerste shuttles, hun computers en stuursystemen zijn nog uitgerust met een 80-286 chip systeem.
Er zullen nog een kleine 50 jaar verstrijken veronderstel ik, voordat we een volwaardig ruimteschip zullen bezitten en dan moet er serieus en vlug mee begonnen worden. De mogelijkheid is er en het geeft veel werkgelegenheid, verspilling is dat niet, het meeste geld dat besteed wordt gaat niet de ruimte in, maar blijft op aarde in de vorm van loonderving. Op dit moment kiest men echter voor geavanceerde solitair- en massavernietigingswapens maken om super predateur te kunnen spelen onder soortgenoten. Ook gaat men voor "wereld economie" gebaseerd op consumptie en geldhonger van de mens en het bevorderen van toerisme. Hiervoor bouwt men steeds grotere en meer vervuilende vliegtuigen dan er al waren die samen met de primitieve Otto verbrandingsmotor flink mee helpen het "broeikas effect" op te bouwen,en zorgen voor een ernstig vervuilde lucht bij koud weer, tot enkele meters boven de grond, en op grote hoogte wordt een deken van fijnstof en afgassen uitgestoten door het vliegverkeer . Het zelfde geld voor de land en tuinbouw die tot een voedsel industrie verworden is of liever gezegd een handelsobject. , die in-plaats van kwaliteitvoeding, producten laat voortbrengen die in enkele generaties tijd het menselijke en dierlijke ras ernstige schade toebrengen. Door toepassing van synthetische hormonale stoffen die ons lichaam systeem niet kan onderscheiden van de natuurlijke normaal werkzaam-en in het lichaam en daardoor geslachtelijke misvorming veroorzaken en ziek maken. Pesticiden worden gebruikt op wereldschaal waardoor tevens de zeeën, oceanen en zoetwaterbronnen verpest worden. Dit soort voedsel en de gevolgen van de werk methodes is er mede de oorzaak van dat de mens en zijn levenskwaliteit ernstig degenereert. Mede hier door lopen de zieken en bejaarden-zorgkosten tot onbetaalbare hoogte op. Terwijl door deze toegepaste zorg weer nieuwe kwalen en ziekten ontstaan .(bijwerkingen van synthetische medicamenten).(resistent worden van gevaarlijke bacteriën door overgebruik van antibiotica). De overbevolking van de mens, en het leeg vissen van de schijnbare onuitputbare visvijver die men oceaan noemt door de technische mogelijkheden op visserij gebied. Niemand heeft interressen om vis kweek gebieden te creëren om de zaak in evenwicht te houden.De mens schijnt in principe nog die "wilden" te zijn die houdt van: vissen, jagen en vrouwen. Hij kleedt zich alleen niet meer in een berenvel, maar trekt een vierwielig aangedreven auto of een "luchtreus" aan. Voor de rest zorgt die "God' die hun geschapen heeft en ieder volk geeft hem een andere naam en vind dat die van hen de ware is..en roeien elkaar er voor uit om gelijk te hebben.
Is dat echter wel zo?
Tussen de planeet Mars en Jupiter in geklemd baande eens een evenzo blauwe planeet als onze aarde zich een weg rond de zon, welke in die tijd nog een stuk jonger en heter was.
Het klimaat was er ongeveer zoals nu op aarde. Deze planeet die een massa had die 1,3 maal die van de aarde en tweemaal haar diameter had, liep in vijf aardse jaren een maal om de zon. De planeet was dicht begroeit met groene hoog opschieten-de vegetatie, ze bezat grote oceanen, grote meren en wild stromende rivieren. Een waar paradijs vol leven met ontelbare diersoorten in de wateren, op het land en in de lucht. Vanuit geringe afstand bekeken vanuit de ruimte kon men met de juiste technische hulpmiddelen vele ronde steden ontdekken, ze lagen ongeveer tweemaal de diameter van hun grootte uit elkaar in groepen van elf.
De cirkelvormige steden waren enkele kilometers in doorsnede, terwijl de lijnen die de cirkel vormden een tiende van die diameter hadden.Op de lijnen was duidelijk begroeiing waar te nemen, overal waren er gelijkmatig verdeelt in driehoekvorm open vlekjes op de cirkellijnen. In het midden van de ronde stad was een vreemdsoortig gebouw zichtbaar dat zeker niet heel klein was, het was rond van vorm, torende omhoog en bezat drie ronde uitstulpingen opgaande aan de kant, er leken koepels op te staan Het leek op een overgrote driearmige kandelaar..Langs het gebouw rezen bomen omhoog. Het gehele gebied binnen de cirkel was doorkronkelde van lijnen, waarschijnlijk smalle wegen, op verschillende plaatsen waren waterbekkens te zien die eveneens ronde of ovale vormen hadden. Paden of wegen liepen er langsheen. Overal waren groene en gekleurde vlekken vegetatie en bomen en ander opschietend groen te zien.
Het gaf de indruk van een groot park. Aan de buitenkant van de ring liep een omega-achtig spoor dat verdween in het groen om bij een volgende ronde stad weer tevoorschijn te komen waar het weer een omegavorm maakte. De elf steden waren zo door een spoor met elkaar verbonden en het leek erop dat het een gesloten ring was met elf omega figuren erin. Op de sporen waren op gelijke afstanden bewegende ovale vlakken te zien die telkens op een zelfde tijd even stil stonden, er kwamen kleine en grotere objecten uit, die in de rand van de stad verdwenen, terwijl er ook weer terugkeerden en zich in het ovaal begaven, om daarna allen in de zelfde richting te bewegen. Vanaf een omega ringvorm vertrokken twee sporen elk naar een andere groep van elf rondesteden. Ook daar verplaatste zich ovale vlekken die zich af en toe uit de stad omegavorm afscheidde, maar op aanzienlijk grotere afstand en in tegengestelde richting het ene ten opzichte van het andere spoor terwijl deze laatste zich tussen voegde in de stads omegavorm. In de parken waren weinig bewegend objecten waar te nemen, op enkel zich verplaatsen de puntjes na, alleen of in willekeurige groepjes.Ik keek omlaag door de transparante vloer en zag ook aan elke kant onder de vloer in een vierkant verdeeld vier schijven draaien die glinsterden en waarvan de rand leek stil te staan, als ik wat opzij keek kon ik een hele schijf zien,en dan had ik de indruk dat het binnenste deel de tegengestelde kant in draaide. Er was enkel een zacht geruis te horen.Plots zag ik de schijven gelijktijdig wijken en ter zelfdertijd werd ik tegen de rug van mijn zetel gedrukt, het landschap schoot snel onder mij door. Even brusk stopte de beweging, toen ik door de vloer keek zag ik dat we snel naar beneden vielen ik kwam bijna uit mijn zetel, en voelde me heel licht en vreemd.ik zag hoe de ring van de stad zich verwijdde en een soort woningen liet zien met grote kleurrijke tuinen die allen naast, voor en boven elkaar zaten en toch duidelijk van elkaar afgescheiden waren. We gingen recht op het gebouw met een in driehoek staande rondingen af , op twee ervan stonden reuze koepels met als het ware vier handgrepen elk, die glinsterden in het zonlicht de derde leek een schoorsteen, met vier kleine ronde uitstulpingen die eveneens op zwarte gaten leken.
Op die schoorsteen daalde het toestel af,
ik had juist tijd om de schijven te zien wijken en de naast liggende twee reusachtige grote glimmende bollen te zien. Naast de twee giganten zag ik naast elk van hen twee schijven die draaiden terwijl de rand daarvan de andere kant leek op te draaien.Het drong langzaam tot me door dat dit wel eens een echt ruimte schip zou kunnen zijn.
Wordt vervolgd
12110677THL auteursrechten voorbehouden volgens de wet
|
|
|
|
|
|
